Vanaf zijn geboorte bevindt de mens zich in een voortjakkerende intercity richting eindpunt. Stoppen is niet mogelijk, vertragen wel.

Dat menen althans de aanhangers van life extension.

“Wie 120 wil worden, moet de hele dag spuiten en slikken”.

“Begin maar met Ginseng, want eerst moet de energie in je hoofd terugkomen. Een aantal klachten verdwijnt dan vanzelf”, zegt de verpleegkundige.

Het sojakiemcomplex en het gammalinoleenzuur helpen tegen de opvliegers en over een week heb ik die korreltjes voor je”.

De vrouw knikt wat beduusd. “Ik hoop dat het aanslaat”.

Haar man: “En de kleurresonantie?” 

De vrouw schudt haar hoofd: “Nog niet, dat wordt me nu allemaal even te gek”.

De Kliniek voor Preventieve Geneeskunde “Berg en Bosch” in Bilthoven is een plek waar behandelingen worden aangeboden die het lichaam in optimale conditie moeten houden. De deuren, die uitkomen op de gang van paviljoen F, dragen bordjes met daarop ozontherapie, celtherapie en kleurresonantie. In de ruimte voor chelatietherapie staan lange rijen leren fauteuils waarin mensen via een infuus een behandeling ondergaan.

Het beeld doet denken aan een scène uit een sciencefictionfilm waarin androïden een chemisch ontbijt krijgen toegediend. Via het infuus komt het aan azijnzuur verwante EDTA in het bloed, een stof die zware metalen bindt en opgehoopt calcium uit de bloedvaten verwijdert. De Duitse vinding, ooit gebruikt voor het reinigen van tanks, werd begin jaren zestig in de Verenigde Staten voor het eerst toegepast bij mensen met een loodvergiftiging. Een bijwerking bleek een verbeterde doorbloeding, een grotere elasticiteit van de rode bloedlichaampjes en vaten die beter functioneerden.

De behandeling wordt vooral toegepast op mensen met een verhoogd risico op aderverkalking, zoals rokers die door een slechte doorbloeding nauwelijks nog kunnen lopen.

"Maar er is ook een grote groep die het preventief doet", zegt dokter Eduard Schweden (56), directeur van de Kliniek. Zelf neemt hij ook af en toe een kuur die uit zo`n dertig infusen bestaat.  "Het woord vermoeidheid ken ik niet. Ik kom veel mensen tegen met verouderingsklachten. Zelf heb ik daar nooit last van gehad." Een jaar geleden liet hij de perifere weerstand van zijn slagaderen doormeten. "Die bleek gelijk die van een dertigjarige te zijn. De artsen vonden het onbegrijpelijk. Toen wist ik zeker dat ik die 55 infusen toch niet voor niets heb laten doen."

In de brochure van de Kliniek staat een aantal reacties van tevreden patiënten. Een van hen, een zekere J.W. (43) en zakenman, doet de chelatietherapie preventief, omdat "ik nog wil meemaken hoe het jaar 2050 eruit komt te zien".

 

WAPENARSENAAL

De streefdatum 2050 is een bescheiden doel van de zakenman, die dan zijn negentigste verjaardag hoopt te vieren. Tenminste, als het aan Cynthia Kenyon ligt. De professor in de biochemie en biofysica, verbonden aan de Universiteit van Californië, ontdekte een gen, daf-2, dat bepalend is voor de levensduur. Een mutatie in dit gen zorgde ervoor dat wormen, fruitvliegjes en muizen twee keer zo lang bleven leven en dat hun gezondheid verbeterde. Omdat mensen een vergelijkbaar gen bezitten, een molecuul dat verantwoordelijk is voor het transport van insuline in cellen en daarmee de omzetting van voedsel in energie, is het volgens Kenyon mogelijk de levensverwachting van mensen op te schroeven naar een leeftijd van 150 jaar. Een hoog bejaarde van 100 zou zich, volgens de geneticus, voelen en eruitzien als een vijftigjarige. Op basis van haar bevindingen zoekt het bedrijf Elixer Pharmaceuticals nu naar een middel dat in staat is het gen bij mensen uit te schakelen. Maar zolang die pil niet is gevonden, moet de mens het in de strijd tegen veroudering doen met de bestaande technieken. 

De therapieën die vallen onder de noemer life extension, zijn preventief en hebben, de naam zegt het al, als doel de man met de zeis zo lang mogelijk buiten de deur te houden. Een van de eerste artsen die zich in Nederland bezighield met de zoektocht naar de eeuwige jeugd, is Jim Defares. Hij schreef een boek met de titel 120 Jaar jong en vertrok, begin jaren zeventig, bij de Leidse medische faculteit, waar hij bijzonder hoogleraar was, om in zijn privé-kliniek patiënten richting de 120 te helpen. Behalve vitaminesuppletie, chelatie- en celtherapie en uiteenlopende hormoonbehandelingen, past de dokter nieuwe uitkomsten van onderzoek uit de Verenigde Staten toe.

“ Ik ben een monteur die gebruik maakt van elk instrument dat een rol speelt bij het afremmen van het verouderingsproces. Niet alles is blind getest, maar als je daar op moet wachten, liggen de meeste mensen al in hun kist”.

De dokter, die ooit verklaarde dat ‘wie 120 wil worden, de hele dag moet spuiten en slikken’, is zelf ook fervent gebruiker. Wat er exact op zijn recept staat, vindt Defares te intiem om te vertellen, maar een aantal onderdelen wil hij best prijsgeven. Zo slikt  hij dagelijks een antioxidantencomplex bestaande uit vitamine C en E, bètacaroteen, OPC, pycnoganol en alfa-liponzuur. Voor de energiehuishouding het co-enzym Q-10 en selenium tegen kanker. Dan neemt hij zo’n zes keer per jaar een chelatie-infuus tegen hart- en vaatziekten en één keer per jaar een celtherapie voor extra vitaliteit. En dan injecteert hij zichzelf nog met een uiteenlopende cocktail van verjongende hormonen. Volgens Defares bedragen de kosten enkele duizenden euro’s per jaar. "Mijn motto is: medisch armamentarium (medisch wapenarsenaal). In de strijd tegen veroudering moet je je niet beperken tot slechts één maatregel, want er is niet één hoofdoorzaak. Of, zoals de Amerikanen zeggen: there’s no silver bullet."

 

GELDKLOPPERIJ

De grens van de door de genen gedicteerde maximale leeftijd ligt rond de 120 jaar, al zullen weinig mensen dat halen. Doordat we continu blootstaan aan invloeden die slijtage en veroudering versnellen, valt het doek voor de meeste mensen tussen het zeventigste en tachtigste levensjaar. Als ze geluk hebben tenminste. De gedachte achter life extension: door de ‘versnelde slijtage’ te bedwingen, is het  mogelijk de leeftijd te bereiken waarvoor we zijn geprogrammeerd. “Het is niet de fontein van de eeuwige jeugd, want allemaal gaan we een keer dood, zegt Lydia Boeken”.  “Maar als we die grens kunnen opschuiven en de weg ernaartoe prettiger kunnen laten verlopen, waarom zou je het dan niet doen? Je krijgt  één  leven, probeer er zo lang mogelijk van te genieten”.

Na haar medicijnenstudie, volgde Boeken in de Verenigde Staten een opleiding tot chelatiearts, waarna ze in Amsterdam de Amsterdam Kliniek opende.

Veel mensen, zegt ze, denken ten onrechte dat ze kerngezond zijn. “Zolang ze niets voelen, gaan ze maar door en door: werken meer dan tien uur per dag, eten verkeerd en drinken teveel. En dan zijn ze verbaasd dat er opeens een knop omgaat: hoge bloeddruk, suikerziekte of een hartaanval”. Zelfs iemand zonder lichamelijke klachten zou daarom volgens haar regelmatig een aantal basiswaarden moeten laten meten. “Op die manier kun je veel ziektes voorkomen”. Zo is het stofje PSA , dat verantwoordelijk is voor prostaatkanker, al in een heel vroeg stadium in het bloed te vinden. Behalve in chelatietherapie heeft Boeken zich gespecialiseerd in celtherapie, waarbij een concentraat van verse levende cellen van ongeboren lammeren of  kalveren wordt ingespoten. Bij een beschadiging van bijvoorbeeld de hartspier door een hartinfarct  blijkt dat de foetale cellen een deel van de werking van de oude cellen overnemen. “Maar er zijn ook mensen die het preventief laten doen” , zegt Boeken, “omdat bepaalde concentraten, zoals milt, lever en thymus, een remmend effect hebben op de veroudering”.  En nee, het werkt niet als een Botox-injectie, waarbij de huid direct na inspuiting tien jaar levenswijsheid van zich afschudt. "Dit is een langetermijnproces, dat zorgt voor een rem op het proces van rimpelvorming."

Binnen de reguliere geneeskunde is de celtherapie nog altij vrij omstreden. "Helaas", zegt Boeken. "In Duitsland, waar ze op veel grotere schaal wordt toegepast, is de therapie heel gebruikelijk." Maar Boeken begrijpt de bedenkingen bij het inspuiten van dierlijke cellen, zeker sinds de ziekte Creutzfeld-Jacob de voorpagina’s heeft gedomineerd. 

"In die tijd heb ik de afname stopgezet, totdat ik er zeker van was dat het bedrijf dat de producten levert, alles scande op virussen." Het inspuiten van dierlijke organen klinkt misschien eng, maar nieuw is het niet. In de tijd dat er nog geen kunstmatige insuline was, gebruikten diabetespatiënten varkensinsuline. "Daar heeft niemand moeilijk over gedaan."

Ook chelatiebehandeling wordt door de reguliere geneeskunde vaak afgedaan als geldklopperij. Boeken vindt het onbegrijpelijk. ‘Ik heb zoveel mensen ervan zien opknappen. Een patiënt van mij stond op de wachtlijst voor beenamputatie. Als laatste redmiddel besloot hij tot een chelatiebehandeling en nu, vijf jaar later, zit zijn been er nog aan en kan hij weer gewoon lopen. Het enige wat de vaatchirurg zei, was “spontaan genezen”. Dat vind ik erg."

Er zijn volgens Boeken wel een paar chirurgen die hun patiënten doorverwijzen, maar die zullen dat nooit openlijk toegeven. "Patiënten die niet voor chelatie kiezen, hebben vaak als argument: als het echt helpt, had mijn cardioloog het wel verteld. Dan ben ik uitgepraat, want die vlieger gaat helaas vaak niet op."

 

MIJNENVELD

De belangrijkste oorzaak van veroudering, daar zijn zowel voor- als tegenstanders van life extension het over eens, zijn de vrije radicalen. Al bij de eerste teug lucht die een baby inademt, zorgt zuurstof voor een beschadiging aan het lichaam door de vorming van de vrije radicalen. Een deel wordt veroorzaakt door externe factoren als tabaksrook, luchtvervuiling, alcohol en voedsel, maar het overgrote deel ontstaat doordat cellen zelf ademhalen. De instabiele zuurstofmoleculen die daarbij vrijkomen razen door het lichaam en richten vernielingen aan het DNA aan. "Het effect daarvan staat gelijk aan dat van een groep terroristen die schietend door de Kalverstraat trekt", zegt Defares.

Fruitvliegjes die in een onderzoek van hun vleugels werden beroofd, bleken langer te blijven leven dan hun gevleugelde soortgenoten, simpelweg omdat de energieproductie lager werd. Amputatie is een vergaande maatregel om het leven van een mens te verlengen, maar gelukkig valt de schade enigszins te herstellen met behulp van antioxidanten, zoals vitamine C, E, bètacaroteen en alfa-liponzuur, al is ook hun werking niet optimaal. "Vooralsnog zijn er weinig alternatieven", zegt Defares, "en in het land der blinden is één oog koning." Toch waarschuwt de dokter voor het onbeperkt slikken van antioxidanten. "Het kan tot gevolg hebben dat de aanmaak van onze eigen antioxidant-enzymen, zoals sod, wordt onderdrukt en die enzymen zijn belangrijker dan vitamine E. Het is een mijnenveld waar de echte vitalist een zorgvuldige studie van moet maken."

Een ander mijnenveld, waar Defares als een van de weinige artsen in Nederland zijn specialisatie van heeft gemaakt, is het toedienen van hormonen. “Alles gaat op basis van de waarden die ik meet in het bloed, waardoor de hormonen een belangrijke aanvulling zijn van wat er verloren gaat bij het ouder worden”. De angst voor het gebruik van hormonen noemt hij onterecht. “Het grote publiek denkt direct aan die troep in vlees of aan oestrogeen in de pil. Dat zijn kunsthormonen waar ik heel erg op tegen ben. Zo kan de pil een versnelde veroudering en trombose veroorzaken, doordat  de eigen vrouwelijke hormonen worden platgelegd en het lichaam zich gedraagt alsof het in een vervroegde menopauze zit. Die dingen zijn niet best, al hoor je er nauwelijks iets over.” 

Lichaamseigen hormonen als DHEA of groeihormonen hebben beide een verjongend effect en zijn, zegt Defares, niet gevaarlijk, zolang de dosering exact wordt afgestemd op het gehalte in het bloed. “Een tekort aan het schildklierhormoon kan een versnelde veroudering tot gevolg hebben, doordat allerlei herstellende processen worden vertraagd”. Zelf neemt Defares dagelijks het uit de schildklier afkomstige hormoon thyroxine en vult hij maandelijks de hypofysekwabhormonen en het DHEA aan.

 

OERMENS     

Alle injecties en therapieën ten spijt, mag het duidelijk zijn, dat wie er daadwerkelijk naar streeft zo laat mogelijk en zo goed geconserveerd mogelijk zijn kist in te gaan, ook zijn eetgewoonten zal moeten aanpassen. Een van de weinige diëten waarvan wetenschappelijk is aangetoond dat het levensverlengend werkt, is calorierestrictie, wat simpel gezegd neerkomt op honger lijden. Zowel muizen als apen die 30 tot 40 procent minder te eten krijgen dan waar ze behoefte aan hebben, blijken langer te leven en bepaalde vormen van kanker niet te krijgen, dan muizen en apen die niet op rantsoen zitten.

Nog een voorbeeld: onder de inwoners van het Japanse eiland Okinawa, die gemiddeld 70 procent consumeren van wat de doorsnee Japanner eet, bleken meer dan veertig maal zoveel honderdjarigen te leven dan in de rest van Japan.

Een leuk verhaal, maar voor de meeste mensen zal het ondoenlijk zijn vrijwel levenslang honger te lijden. Het belangrijkste is, zegt Defares,  om het insulineniveau in het bloed zo laag mogelijk te houden. “Het onderzoek van Kenyon heeft aangetoond, dat insuline verantwoordelijk is voor een versnelde veroudering en een vroegtijdige dood. Je moet daarom zo min mogelijk suikers en koolhydraatrijke producten als aardappelen en pasta eten, want die verhogen het insulineniveau in het bloed”. Zowel Schweden als Boeken als Defares houdt zich daarom aan een dieet dat neerkomt op veel vis, eieren, groente, noten en fruit en zo min mogelijk vlees, pasta, rijst, aardappelen en brood. De reden om vlees, met name rood vlees, te vermijden is het hoge ijzergehalte. “Het niveau van het opgeslagen ijzer in het lichaam is een even grote risicofactor voor een hartinfarct als cholesterol, suikerziekte of hoge bloeddruk”, zegt Schweden. “De maatschappij wordt ongezonder omdat onze eet- en drinkgewoonten funest zijn. Als we een aantal basisregels van het voedingspatroon van de oermens weer in acht zouden nemen, zou de mens zonder enige moeite een stuk ouder worden. Het is bewezen, dat overal waar McDonald’s zijn deuren opent, de levensverwachting van de bevolking terugloopt“.

Ruud Nieuwenhuis, voorzitter van de Stichting Orthomoleculaire Educatie, zegt hetzelfde. “ De oermens at waarvoor hij geprogrammeerd was: veel noten, zaden en vruchten. Onze software is niet veranderd, maar ons eetgedrag wel. Honger wordt tegenwoordig ingegeven door de genotindustrie en niet door een natuurlijke behoefte, waardoor de suikerbalans verstoord raakt en er ziektes ontstaan als diabetes en vetzucht”.

Nieuwenhuis ziet de verandering van eetgewoontes somber in. “ Mensen veranderen niet. Een realistischere oplossing is de orthomoleculaire voedingsleer. Daarmee kun je de schade die door verkeerde gewoonten wordt toegebracht, enigszins herstellen”.

Dat evenwichtige voeding voldoende vitamins en mineralen zou bevatten is volgens Nieuwenhuis aantoonbaar onjuist. “Uit een onderzoek dat wij hebben uitgevoerd bleek, dat iemand die het voedingsadvies volgt zoals dat is vastgesteld door de gezondheidsraad  en aangeraden door TNO, niet eens de reguliere norm van de algemene dagelijkse hoeveelheid vitamins en mineralen haalt, laat staan de orthomoleculaire norm”. Intensieve landbouw, milieuvervuiling en bewerking van voedsel zijn er volgens Nieuwenhuis de oorzaak van dat onze voeding niet afdoende is om onze afweer op peil te houden. “En al was dat wel het geval”, zegt hij, “ hoeveel mensen houden zich eigenlijk aan het advies twee stuks fruit per dag te eten?” Het probleem van vitaminesupplementen is volgens de orthomoleculair voorlichter dat ze niet patenteerbaar zijn. “Wetenschappelijk onderzoek kost miljoenen, maar kan vervolgens niet op de prijs worden verhaald. Voor de farmaceutische industrie is het dus niet interessant”.

 

EEUWIGE LEVEN

Het nieuwste onderzoek op het gebied van life extension draait om het antiverouderingsenzym telomerase. Bij elke celdeling worden de chromosoomeinden, of telomeren, een stukje korter. Na zo’n vijftig delingen zijn die op en daarmee de mens dood. Het enzym telomerase zorgt ervoor dat de telomeren op lengte blijven. 

“Theoretisch heb je dan het eeuwige leven”, zegt Defares. Er is slechts één probleempje. “Ook de kans op kanker wordt vergroot, omdat kankercellen hun eeuwige groei danken aan exact hetzelfde principe”. Voor het inzicht in de antiveroudering is het onderzoek interessant, zegt Defares, “maar voor levensverlenging veel te gevaarlijk om toe te passen”.

Bij de schatting van zijn eigen levensverwachting houdt de dokter een slag om de arm. “Ik ga uit van een ondergrens van 98 en een bovengrens van 120. Het leven is onzeker, met een vliegtuigongeluk haal je de 120 ook niet”. Maar zolang dat niet gebeurt, maakt Defares zich geen zorgen. “Weet u wat de allerbelangrijkste voorwaarde is om oud te worden? Goede genen”.

hoofdpagina  |  de praktijk  |  behandelingen  |  faq  |  artikelen  |  reacties van patiënten   |   contact  |  sitemap

Copyright © 1997-2017 Amsterdam Kliniek. Alle rechten voorbehouden. Gevestigd in Nederland.


AVIG Logo
MBOG  
 nvcg-logo
 AAAM Larger  Logo-IBCMT

 

Webdesign: BoekensMedia